اين‌روزها همانطور که خوانده و مي‌دانيد و خبردار شده‌ايد، کتاب زندگي‌نامۀ «بهرزو وثوقي» بازيگر توانا و مشهور سينماي ايران، بعد از مدت‌ها انتظار چاپ و منتشر شد. کتاب به نثر و نوشتار «ناصر زراعتي» است که خود دستي در داستان‌نويسي معاصر و نقد فيلم دارد. برخلاف بازيگران سينماي اروپا و آمريکا که در مرحله‌اي از زندگي، به نوشتن بيوگرافي و شرح جزيياتي از زندگي و فعاليت‌هاي هنري خود مي‌پردازند،

يكي از زيباترين ساخته هاي قبل از انقلاب مسعود كيميايي كارگردان تواناي سينماي كشورمان فيلم خاك با بازي بهروز وثوقي ، فرامرز قريبيان و جلال پيشوائيان است. به راستي ميتوان گفت كه فيلم خاك در زمان خود و شايد در نظر بعضي از اهالي سينما در همين زمان يكي از به ياد ماندني ترين فيلمهاي سينماي ايران باشد. به تصوير كشيدن روستاييان در آن زمان و بحث تعصب و غيرت آنان نسبت به خانواده و كار و زمين خود و مسائلي كه بين برخي از آنان رخ ميدهد از موضوعات اين فيلم است. داستان فيلم خاك برگرفته از يكي از نوشته هاي نويسنده  تواناي كشورمان محمود دولت آبادي است كه توسط مسعود كيميايي بصورت فيلمنامه نوشته شده و توسط خود او هم كارگرداني شده است.

جالب است ، روزی که در استودیو پارس فیلم سر " لیلا فروهر " با زنده یاد اسماعیل کوشان بحث می کردم که لیلا به درد نقش دختر اول سناریوی من نمی خورد و او می گفت ستاره دیگری باید این نقش را بازی کند ، هرگز تصور نمی کرده روزی در روبروی هم بنشینیم و با یکدیگر مصاحبه کنیم .

در آن روزها لیلا دوران کودکی خود را پشت سر گذاشته بود و در حال جهش برای یک دوران تازه هنری بود . بازی درخشان و شیطنت آمیز او در فیلم سلطان قلبها که در کنار زنده یاد فردین ظاهر شده بود

نگاهي به كارنامه هنري « شهره آغداشلو »  /  به بهانه نامزدي او براي كسب جايزه اسكار 2004 براي بازي در فيلم موفق « خانه اي از شن و مه »

شنيديم فرزانه تائيدي فعاليت‌هاي تازه اي را در زمينه تاتر صحنه‌اي ، تاتر تلويزيوني و سينما شروع کرده است. بهمين مناسبت براي ديدار و گفتگو با او به خانه اش رفتيم. اتاق پذيرائي کوچک فرزانه بيشتر به يک گلخانه شباهت دارد يا بقول خودش يک باغ کوچک است بخصوص اينکه صداي قناري ها لحظه اي قطع نميشود. فرزانه بلوز شلوار آبي رنگ به تن دارد. موهاي طلائي بلندش را روي شانه هايش ريخته و در حاليکه پا برهنه راه ميرود براي ما قهوه مي آورد. شمعدانها ، کوزه هاي سفالي ، مجسمه هاي کوچک ، کتابخانه ، عکس‌هائي که به در و ديوار آويخته شده بازهم گلدان ها که تعدادشان از بيست تا تجاوز ميکند توجه را جلب ميکنند و نشان ميدهند که فرزانه زندگي کوچک ولي زيبائي دارد. خودش ميگويد من عاشق طبيعت هستم و چون فرصت اين را ندارم که زياد به آغوش طبيعت بروم قسمت کوچکي از طبيعت را به خانه ام آورده ام. مي پرسم اين گلدانها را چگونه آب ميدهي و چطور در اتاقت باغباني ميکني . ميگويد خيلي ساده است.

گوگوش : شاه ماهي موسيقي ايران بي شك كسي جز گوگوش نيست كسي كه به خاطر سكوت بيست و دو ساله اش مورد توجه همگان بويژه هنرمندان و نويسندگان بوده و علاوه بر نوشتن كتابهايي در مورد او و زندگيش و ساختن فيلم ، بسياري از ترانه هاي او نيز بازسازي شده و توسط خوانندگان زيادي مجددا اجرا شده است مثل ابي ، مارتيك ، هاتف ، نوش آفرين ، شهرزاد سپاهانلو و... حتي « گنايا كوبي » خواننده سوئدي نيز ترانه « صداي پا » را به فارسي اجرا كرده است و شهبال شب پره براي « گروه سيلوت » ترانه اي با نام « پلي به گذشته ها » در مورد گوگوش ساخته است . همهء اين توجهات مرهون شناختي است كه در طول سالهاي سكوت ، ديگران نسبت به گوگوش و كارهاي او پيدا كرده اند.

درميان هياهوهاي مردم و نفس هاي به شمار افتاده آخر سال اسدالله انصاري يكتا را در بين شمشادهاي پياده روي خيابان كريمخان زند پيدا كرديم. شمشادهايي به مراتب بلندتر از اسدالله كه قد كوتاه او را در زير فشار سالهاي سخت فراموشي خميده تر نشان مي دهد. هيچ رهگذري ابتدا متوجه حضور اين مرد ۵۴ ساله نمي شود مگر اينكه جعبه سيگار و خوراكيهاي او را ببيند. كافي است وقتي او را مي بيند بنشينيد، آن وقت است كه يكتا هم اندازه همه مردم اين شهر خاكستري مي شود.براي صحبت كردن با اسدالله يكتا بر روي آسفالت خاكستري خيابان مي نشينم تا بهتر بتوانم چين و چروكهاي چهره او را در زير كلاه و در ميان شالگردن سبزرنگ دخترش ببينم.

سيروس الوند وقتى پا به روزنامه شرق مى گذارد چنان دچار حس نوستالژيك مى شود كه ناخودآگاه ياد گذشته اش مى افتد و مى گويد: «هميشه سينما عشق اول و آخر زندگى ام بوده، اما نمى دانم چرا هيچ وقت حسرت كار در مطبوعات از دلم بيرون نرفته است.» الوند كارگردان خوب و پركار سينماى ما كه به خاطر بزرگداشت سى سال فعاليتش در سينما و اكران «برگ برنده» دعوت ما را براى گفت وگو پذيرفته است، با آن قامت كوتاه و ريزه و موهاى بلندى كه دست زمان گرد سفيدى بر آن پاشيده وارد اتاق ادب و هنر مى شود. او سر مى چرخاند و با نگاه به ديوار هايى كه عكس هاى سينما گران و نويسندگان با ژست هاى خاص خيره به تماشاگر هستند مى گويد: «حالم دگرگون مى شود وقتى پا به محيط هاى مطبوعاتى مى گذارم. من در سنين نوجوانى، در دورانى كه از دستگاه تايپ و كامپيوتر و اينترنت و ... خبرى نبود اين فضاها را تجربه كردم.»

از همان سال‌های اولیه شکل‌گیری تئاتر، سینما و بعد تلویزیون، زنان بازیگر نیز همپای مردان این رشته هنری، شروع به فعالیت کردند. البته ورود زن‌ها به دنیای بازیگری همواره با مشقات بسیاری همراه بوده است. در گفت‌وگویی که با چند تن از بازیگران قدیم و جدید سینما و تلویزیون داشته‌ایم، آنها از نحوه ورودشان به عرصه بازیگری، سختی، خاطرات، میزان رضایت‌مندیشان از انتخاب رشته بازیگری، سخن گفته‌اند.

او صدائی ست از جنس صدا، از جنس يکرنگی ، از جنس داريوش، از جنس بغض و از جنس آزادی . از داريوش می گويم، صدائی که از روزهای قشنگ هم بازی شدن من و تو آغاز می شود و تا کودکی های فردای جا مانده در غربت ادامه دارد.
داريوش صدای همدلی و اتحاد است، چگونه است که در ازدحام چين و ما چين های سياست، اپوزوسيون هائی که حتی تاب شنيدن نظرات يکديگر را ندارند، جملگی در اجتماعات گوناگون در صدا و ترانه های داريوش يگانه اند، شايد اينگونه بتوان اختلافات قومی و قبيله ائی و تفرقه های حزبی را در يکرنگی صدای داريوش به کناری نهاد، به دوباره می سازمت وطن انديشيد

ايرج قادري ، بازيگر و كارگردان سينما با اشاره به منتقدان سينماي ايران گفت : تعدادي از منتقدان مغرضانه و تعدادي ديگر دايما فقط به دنبال گرفتن ايراد از فيلم هستند. وي با اشتباه خواندن تفكر عمومي مردم در رابطه با وضع مالي سينماي ايران و سينماگران گفت : مردم فكر مي كنند وضع مالي دست اندركاران سينما خيلي خوب است در حالي كه فشار مالي وارد شده به اين افراد موجب مي شود تا تن به ساخت هر فيلمي و يا بازي در هر اثري بدهند. ساخت فيلم تجاري به خودي خود بد نيست اما مي توان در فيلم‌هاي تجاري با همه ارزش‌هاي ساختاري و مفهومي يك فيلم هنري را در آن ارايه كرد. وي در اين رابطه به فشار تهيه كنندگان و نبود حمايت مسوولان سينمايي اشاره كرد و گفت : هيچ بازيگر و كارگرداني ، نمي خواهد كارنامه اي بد از خود به نمايش بگذارد .

• پروين سليماني: در زمان زندگي به ما برسيد
• از خانه كوچك اجاره يي جوابم كرده اند
• مسؤولان بدانند، ما مثل مادر و مادربزرگ آنها هستيم، حداقل سري به ما بزنند
• واقعاً فكر مي كنيد ۵۸ سال زحمت براي هنر و سينما، شوخي است
تماس تلفني با «پروين سليماني» بازيگر باسابقه بطور تصادفي انجام شد، اما احوالپرسي و كسب خبر تازه راه را به درازا كشاند و درددل اين بانوي هنرمند سرباز كرد. حرفهاي او آنقدر تلخ و متأثركننده بود كه برآن شديم از نزديك پاي حرفهايش بنشينيم.
يك ساعت بعد در منزل او بوديم. به گرمي ما را پذيرفت و در ميان اسباب و اثاثيه روي هم ريخته اش جايي براي نشستن مهيا كرد. ظاهر خانه نشان مي داد قصد اسباب كشي دارد اما حرفهايش حكايت قصه ديگري بود. چشمان ضعيف، پاهاي خسته و موهاي سفيدش كه ره آورد ۸۰ سال زندگي و ۵۸ سال تلاش هنري است براي ما جذابتر از خانه به هم ريخته و قاب عكس هاي قديمي خاك گرفته بود.

۱ - مهدي فخيم زاده، بازيگر و كارگردان سينماي ايران كارش را به عنوان بازيگر و با بازي در نقش كوتاهي در فيلم «تپلي» آغاز كرده است. او با پيشينه اي از تحصيلات آكادميك تئاتري پس از بازي در چند فيلم تجاري و كم ارزش اولين فيلم بلندش را در سال ۱۳۵۴ با عنوان «مجازات» جلوي دوربين برد.
او طي سال هاي ۵۴ تا ۶۰ ضمن ساختن آثاري چون «پشمالو»، «در شهر خبري نيست»، «فري  دست قشنگ»، «به دادم برس رفيق» و «ميراث من جنون» در تعدادي از آثار سينمايي آن دوران مانند «پلنگ در شب»، «كمين»، «پيشكسوت»، «غربتي ها» و «زخم خنجر رفيق» بازي كرد. فخيم زاده در سال ۶۰ مهم ترين اثر سينمايي اش را با عنوان ميراث من جنون جلوي دوربين برد.

نام : معصومه دده بالا

نام هنری : هایده

تاریخ تولد : 1321

محل تولد : کرمانشاه

تاریخ وفات : 1368

محل وفات : آمریکا

هایده در سال 1321 هجری شمسی در یکی از روستاهای کرمانشاه بدنیا آمد.

وی کارش را در رادیو با برنامه گلهای رنگارنگ آغاز کرد و از همان اوایل نام خود را در شناسنامه موسیقی ایران به ثبت رسانید. هایده به گفته بسیاری دارای یکی از بهترین صداهای تاریخ موسیقی ایران بود.

مهين اسکويی کارگردان و مدرس تئاتر و مترجم آثار نمايشی که يکی از بنيان گذاران تئاتر آناهيتا بود، صبح روز دوشنبه 12 دی پس از ماه ها بيماری در بيمارستانی در تهران درگذشت. او پس از گذشت حدود دوماه از فوت مصطفی اسکويی، همسر سابقش و ديگر بنيانگذار تئاتر آناهيتا در گذشت. مهين اسکويی (عباس طاقانی) به سال ۱۳۰۹ در تهران در خانواده ای بدنيا آمد که با دنيای هنر بيگانه نبودند. خاله او روحبخش و خواهرش پوران (شاپوری) از خوانندگان قديم زن ايران بودند. انوشيروان روحانی، آهنگسار ايرانی نيز همسر يکی ديگر از خواهران او بود.

سينما و تلويزيون ايران به دو شكل از ادبيات مردمي و آثار نويسندگان براي خلق آثار پرمخاطب سودجسته است. شكل اول به شكل مستقيم و غيرمستقيم اقتباس از اين آثار است و شكل دوم با به كارگيري نويسندگان آثار مردمي در نگارش فيلمنامه و داستان هاي سينمايي و تلويزيوني.با گسترش صنعت فيلم سازي و راه اندازي شبكه هاي تلويزيوني در ايران، اين رسانه نيازمند خوراك مناسب براي جذب مخاطبان خود بود. بر اين اساس نويسندگان آثار سينمايي و تلويزيوني براساس موفقيت هاي به دست آمده در آثار نويسندگان ادبيات پرمخاطب ژورناليستي مؤلفه هاي روايتي آثار خود را بنا نهادند.

خیلی سال پيش در چهارم اسفند ماه خبرشديم "ستاره اي" از تئاتر و سينماي و تلويزيون ايران غروب كرد. گذشت، و هنوز كه هنوز است جايگزيني برايش پديد نيامد و هنوز در فقدان اين هنرمند اشك ميريزيم و جايش را در صحنه و سينما و تلويزيون ميبينيم. هرچند كاري كه شايسته او باشد انجام نشده است. من كه همچنان باورم نميشود كه او نيست، نميتوانم باور كنم "پرويز فني زاده" نيست و گاهي اوقات فكر ميكنم آرام آرام وارد ميشود و گوشه اي مينشيند و پيشنهاد ميكند تمرين را آغاز كنيم.
پرويز فني زاده" با بلوز يقه اسكي و كت اسپرتش ميآمد كه اولين تجربه كارگرداني را در تئاتر انجام دهد. و من به عنوان دستيار كارگردان در كنارش بودم. داشتيم نمايش "خدا را هجي كن" را تمرين ميكرديم. در پاييز قبل از انقلاب 57 و چون جاي تمرين مناسب نداشتيم در خانه يكي از بازيگران تمرين ميكرديم.

مسعود كيمياي، كارگردان پرآوازه سينماي ايران، در سال 1320 در يكي از محله‌هاي جنوبي تهران ديده به جهان گشود. او در همان سال‌هاي كودكي، با فقر و نداري، آمخت شد و در كنار همسالانش، در حالي رشد و نمو يافت كه فقر ريشه‌دار آنها نيز، گسترده‌تر مي‌شد. سايه همين فقر و محروميت، در فيلم‌هاي آينده او، وزن سنگيني پيدا كرد. كيميايي در خاطرات خود تعريف مي‌كند كه در كودكي بخاطر علاقه شديد كه به سينما داشته.

گاهی اوقات صحبت از بعضی هنرمندان ما را بر آن می دارد تا گوشه هایی از تاریخ را ورق بزنیم گوشه هایی درخشان از تاریخ هنر ایران . از هنرمندی می گویم که صحبت از او یعنی صحبت از یکی از نام آوران و پیشگامان عرصه موسیقی پاپ ایران . اگر بخواهیم از او بگوییم و حق مطلب را ادا کرده باشیم باید از "دوران طلایی تحول ترانه درایران"، "تاریخ موسیقی پاپ ایران"، "دوران انزوای موسیقی" و "تولد دوباره موسیقی" نیز سخن به میان بیاوریم. و مسلما همه اینها در این سطور نمی گنجد. اما اگر بخواهیم فقط تا حدودی حق مطلب را درمورد این هنرمند نوگرای موسیقی پاپ ایران ادا کرده باشیم بهترین دورانی که میتوان از آن سخن گفت مختصری از دوران تحول ترانه در ایران است.

انوشيروان روحاني به سال 1318 در شهر پر طراوت و سر سبز رشت، عروس شهرهاي استا گيلان ديده به جهان گشود. پدرش رضا روحاني مهندس کشاورزي، در استان گيلان بود که در کار نواختن ويلون و سرودن شعر نيز تجربيات زيادي داشت. او از لحظه تولّد «انوش»، وي را تحت مراقبت خود قرار داد و هر وقت که ساز را به دست مي گرفت آهنگ ملايم و مشهور «لالايي» را براي او در کنار گهواره اش مي نواخت و در واقع مي توان گفت که روحاني از زمان شيرخوارگي گوشش با نواي موسيقي آشنا مي شود.

در اواسط دهه پنجاه سينماى متفاوت ايران براى نقش جوان اولش يك گزينه بيشتر نداشت: «سعيد كنگرانى» و به همين دليل عمده فيلمهاى مهم آن دوره به نام كنگرانى گره خورده: «دايره مينا»، «سرايدار» و مجموعه «دايى جان ناپلئون» و البته پرفروش ترين فيلم سينماى ايران در سالهاى پيش از انقلاب يعنى «در امتداد شب». كنگرانى البته در بازگشت حرفهايى زد كه بى شباهت به گفته برخى ديگر در سالهاى دهه شصت نبود. او عملكرد گذشته اش را به كلى زير سؤال برد و نشان داد مى خواهد بازى كند. اين اتفاق خيلى زود رخ داد. «ازدواج به سبك ايرانى» ساخته حسن فتحى مجالى بود تا سعيد كنگرانى به صحنه برگردد.

۱- پگاه دختری که در ۲ ويديوی اخير افشين نقش اول رو بازی کرده.
۲- اسم Pegah هم روی گردنبند افشين نقش شده.
۳- افشين در مصاحبه اش با بی بی سی گفت که اين آخرين آلبومش خواهد بود و ديگه اين کار رو رها می کنه. بعد که از زير زبونش کشيدم بيرون فهميدم که اين يک تصميم مشترک بوده، بين خودش و کسی که دوست داره.

نتيجه: پگاه همون کسيه که به افشين گفته : يا من يا کارت.

عارف عارف کيا در ۲۹ مرداد ۱۳۱۹ (۱۰ اگوست ۱۹۴۱) در تهران چشم به دنيا گشود، او در زمان خود يکي از اولين خوانندگان پاپ بود. آشنايي عارف با دنياي خوانندگي و موسيقي از آنجا بود که مادرش آذري بود و در زمان کودکي با گوش دادن به راديو باکو به اين هنر علاقه مند شد. راديو باکو علاوه بر آهنگهاي آذري و غربي گاهي اوقات اوپراهاي معروف اروپايي را هم پخش ميکردند.
در سالهاي ۱۹۶۰ در حاليکه بيشتر آهنگها به صورت تصنيف بودند، عارف در آن زمان با ادغام کردن آهنگهاي غربي با غرلهاي رومنتيک (عاشقي) شيوه اي جديد از خوانندگي به ايران عرضه کرد. اين سبک جديد آهنگهاي عارف در بين جوانان کاملا مشهور بود، از اينجا بود که مراحل پيشرفت او شروع شد، تنها با سني ۲۱ شروع به خوانندگي در تلويزيون ملي ايران کرد.